عمده‌اى درباره‌اش نوشته نشده است ، سيستم سياسى اسلام در دورهء حكومت اسلام را مكررّنوشته‌اند و هر چند دانستن آن مهم است ، ولى ضرورت بحثى كه اينجا انجام شده بيشتر است . به هر حال اين نوشته مىخواهد برخى مسائل مربوط به روش سياسى اسلام را در درون پيامبر صلى الله عليه و آله و على عليه السلام و بيشتر از آن روش سياسى ائمّه عليهم السلام را در دوران اختناق بيان كند اين ادعا را نداريم كه توانسته‌ايم حتى همه عناوين و خطوط اوليهء روش سياسى اسلام را بيان كنيم بلكه كاملا اعتراف مىكنيم كه حتى خطوط اوّليهء آن را هم نگفته‌ايم ليكن اين نوشته راهى را باز مىكند تا در خصوص تحقيق بيشترى شود ، مشكل كنونى ما اين است كه اساسا اين گونه عناوين ( روش سياسى اسلام ) مورد بررسى قرار نمىگيرد ، اين قدمى است براى طرح شدن . . . فقط همين . . . در اين نوشته مسائلى چون تقيّه ، اخوت ، كتاب ، تعاون لازم و محرم ، شعاير ، دعا و غيره مورد توجّه قرار گرفته و روشن مىشود كه اينها جزو مسائل سياسى اسلام نيز هستند . اين نوشته در سال 50 نوشته شده بود كه به علّت گرفتاريهاى مكررّ و طولانى من ، همچنان در دست ناشران معطل مانده بود . مطالعه دو نوشته ديگر اينجانب : 1 . حاكميت و قانون اساسى در اسلام 2 . مقدمه‌اى بر امامت ، نيز با بحث اين جزوه مرتبط است و مطالعه آنها مفيد مىباشد . قم - / حوزهء علميّه - / محمّد على گرامى خرداد 1356